Durma

Sen içimdeki devinim,
Bir sağa çarpıyorsun, bir sola.
Zor geliyor,
Bu apansız rüzgârda,
Soğuk zemheri zamanında,
Gözlerimden yaşları akıtmadan,
Dimdik yürümek,
Seninle.

Sular karşımda yükseliyor,
Allah’ım ben olmak istiyorum,
Onunla.
Kaldır içimdeki boşluğu,
Doldur onun çalkantılarıyla.

Dönüp ardıma bakmak mı?
İlerleyen, sımsıkı sarılı kolları karnına,
Yüzünün değil, sol yanının sancısını hisseden,
Bir yorgun mutluyum,
Azgın sular karşısında.

Durma.
Kıpırtısız bir selvideki gördüğüm yaprakta,
Bir çocuk gülüşüne hasret donuk dudaklarda,
Gidenin ardından bir türlü kalkmayan,
Tereddütlü veda ellerinde,
Seni görmeliyim.
Birlikte…
Sami ARLAN…

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir