Değil elimde…

Yazar selcan adalı
gözlerin ağlamaklı senin!

gidiyorsun ki ne var bunda,
yorgun değilim birşey değilim,
sonbahar olsa neyse,
ölümün bir tadı olurdu belki,
hem nerde görülmüş baharda
birinin sonunu vasiyet ettiği,
biraz acıklı belki, biliyorum,
yada sanırım bu kez gerçekten,
benzemeye başladı gülümseyişin,
elinden şekeri alınmış,
hüznü bükük, dudağı al,
belki elinden kendisi alınmış,
belki sadece gülümsemek için gülümsemiş
bir hayatın sunduğu sevinçlerine,
bir başka baharın umuduyla,
son bakışına bakan sevdiğinin…

hiç durmadan söylenen nisanamı yanarsın?
yoksa şimdi eve dönüş yolunun uzunluğuna mı?
bekleseydin biraz, biraz daha yağmurlu kalsaydım,
hani olur ya bazen böyle,
hani korktuğuna adımın basacak,
hani olur ya bazen böyle,
sanki birazdan kıyamet kopacak,
sanki birazdan…
bir yıldız kayacak, gözlerinden,
zaman yalnızlığına koşacak,
elleriyle yüzünü örten yorgun bir adam,
bana, sensizliğin ismini soracak…

o acı şiiri başladı işte dokunduğunun,
ellerimi ardına kaldırıyorum,
suskun bir paragrafından, yine
öpüşünü saklıyorum, sormadan,
işte ben! ah işte ben!
yok hiç! hiç yok bilmediğim,
yorgunda değilim, birşeyde değilim,
sonbahar olsa neyse,
ama işte… değil elimde…

gözlerim ağlamaklı benim.

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: