BÜTÜN ÖPÜŞLERİN KANIYOR DUDAĞIMDA

Yazar SERDAR ÖNDER
BÜTÜN ÖPÜŞLERİN KANIYOR DUDAĞIMDA
Birbirimizi suçladık bir gün affetmek için kendimizi
Gece usulca gelip sildi ağzımızdan sızan sözcükleri
Aslı olan sözcükleri elbet,gerisi gevezelik
Sustum duysun diye sesimi
O ise sözcüklerini bende biledi.
Yetmezdi sanki bunca zaman kanadığım,
Sözcüklere kadar yolum vardı demek…
Ve yaktım ”HOŞÇAKAL” sözcüğündeki bütün harfleri
Anlatmak uzun sürer,kim bilir kaç yıl sürer?
Daha ben o gün baktım kendime aynada,
Aşklar yüzümde tek kat boya.
Onunla birlikte cumartesiler,pazarlar,sokaklar yitti.
Bense günlerdir yerini yadırgayan bir sözcük gibi
Şu kahreden yalnızlığa bir kurşun sıksam
İyi gelecekti sanki.
Susmak incitiyor sözcükleri,
Telefonlar kavranıyor sessizce
Ve ben yokluğunu görüyorum yastığımda.
Kırgın bir karanlık tutuyor ellerimden
Bu gece sözcüklere ilişemem artık
Sessizce ağlamak geliyor elimden
Resmine bakıyorum kaçırıyor gözlerini gözlerimden
Ve yaralı bir gece vakti tükürüp kurtuluyor hayat
Yüzümü usulca yağmura dönüp
Özenle siliyorum nefretinden
Bütün öpüşlerin kanıyor dudağımda…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

twelve − 3 =

%d blogcu bunu beğendi: