BU SERSERİ SANA VURGUN

Yazar SERDAR ÖNDER
BU SERSERİ SANA VURGUN
Anlayamadım hala bu suskun gidişini
Yapayalnız kalışımı
Şaka mı Allah’ım yoksa bu ayrılık
Eyvallah diyemiyorum kahrolası kaderime
Canımı aldın can evimden vurdun
Bilemedin ki bu serseri sana vurgun
Aşkın kahpe tuzaklarını kurdun
Mutlu ol artık eserin hayata küskün
Çok mu şey miydi istediğim senden
Bir tebessüm,mutluluk,bir hayat yoldaşı
Şimdi bak halime olmuşum bir kadeh arkadaşı
Keşke anlatabilseydi içimdeki sevgimi her gözyaşı
Yeter artık çık dünyamdan yalanların sırdaşı
Allah’ım al onu şu sol yanımdan
Kanıyor yaram hala bak durmadan
Yaşamaya çalışıyorum hayatı hiç umursamadan
Korkuyorum sevgilerin anlaşılmadığı şu kahpe dünyada yorulmaktan
Hani benden kalbini saklamamı istemiştim
Nasıl unutursun daha dün söylemiştin
Sen beni hep sevmiştin
Bana dünyaları vermiştin
İşte bu can hala yolunu gözler
Sevmenin bedeli kefeni giymek mi?
Kefenin nedeni adam gibi sevmek mi?
Ben seni sevmek için değil
Sevmek nasıl olurmuş gör diye sevdim…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

nine + eleven =

%d blogcu bunu beğendi: