Bu şehir

Yalnızlığım oldun…
Kimsesiz akşamlarıma biraz sen,
Biraz ben ve biraz aşk…
Yinede hep korkutur beni geceler,
Belki karanlık diye,
Belki ayrılık…
Ve tutunamaz titrek eller,
Yalnızlığım olursun yeniden,
Gözlerim gözlerini heceler…

Sonra ellerinsiz kalacağımdan korkarım,
Ağlarım…
Hüzünlü şarkılarda ararım gözyaşlarımı,
Ya da yağmurlu bir sonbahar sabahında…
Biraz ıslak biraz sana tutsak.
Ve sen gidersen yıkılır bu şehir!!!
Belki bir şiir olur ateşim,
Belki bir zehir…
SeKo

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

1 × 1 =

%d blogcu bunu beğendi: