Bu Mektubu Sana

Yazar Mustafa Saymaz
bu mektubu sana
ayrılıkların ortasından yanlızlıkların voltasından yazıyorum
sakın bir şey söyleme ağzını açıp
belki deme dalıp hatıralara
sensiz geçen günleri kopardım takvim yapraklarından
ve kaldırdım sır gibi saklıyorum yastık altında

bu mektubu sana
bir çocuğun yüzündeki mahsum tebessümlerin tam ortasından yazıyorum
rüzgara döndüm yönümü
çarptıkça yüzüme anlılar oturup ağlıyorum
ve çektikçe tütünü rakıyı seni unutuyorum

bu mektubu sana
merkez üstü belli olmayan depremlerin ortasından yazıyorum
çatlamış dudakların kırılmış camların ve boyası dökülmüş duvarların ortasındayım
bir boşluktan nefes alabilmek tek derdim
hayat senden ibaret değilmiş öğrendim…

bu mektubu sana
mezarlık sevdaların ve komalık kavgaların ölesiye davaların tam ortasından yazıyorum
adımızı yan yana kazıdığım ağaçlardan çok özür diliyorum
bu mektubu sana
içinde ayrılık olan yanlızlık kokan ve sensizlik dolan odamdan yazıyorum
ve senin için yazdığı tüm şarkıları söylüyorum
senle geçen her günü yaşamadım sayıyor ve gidiyorum
gidiyorum çünkü yeniden doğuyorum
sana bu mektubu bir hastahane odasında başucumda ağlayan çocuklarla beraber yazıyorum..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

2 × 1 =

%d blogcu bunu beğendi: