beyaz gul

Yazar brsx

BEYAZ GUL
gittin ya sen çok aradım seni çok..
sordum soruşturdum nafile yurek takatsiz
can mecalsiz
böylemi giderdin sen ey yar…
göstermediğin yuzunu duyurmadığın sesini
bir naar bıraktın geride
sen diye sarılırım.. bir ses bıraktın geride
çıglık koydum adını kalbimde
ekmek oldun yedim su oldun içtim
kıtlıktayım hala
vay be yar böylemi giderdin sen
hani kahverengi gözler saçlar kumral dişler inci
hadi biraz daha gayret son nefese ne kaldıki
duştum dizim kanadı çocukça bir feryat dolandı dilime
.çevirsemde başımı bir saga bir sola
muhurlenmiş kader çıkar önume . yuksek yuksek duvarlar örmuş heveslerimle arama .
başımı ellerimin arasına alıp düşünemeye başlarım . o beyaz gulu
uludagın zirvelerin de kimsenin ulaşamadıgı sarp yalçın kayaların arasında
dunyanın çirkinliyine inat bembeyaz bir gul
insanların kirli elleri doknmamış saf ve temiz durusu
onu kuzey ruzgarı saracak ılık esintisi ile
zaman mekan dona kesmiş..beyaz gul şiirimiz okunurken
semah dönsun yıldızlar.. deniz dolusu ağlasın bulutlar
ciddiye aldıgın hayat ..durdum katladım rafa koydum
ismin hariç .. her şeyi unuttum
karanlık , aydınlık..mevsimler
kar mı yağıyor. yamurmu.. guneşlimi hava, bulutlumu
bir benim için
gel ey beyaz gul…. sevgimiz için
erkam.duran

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

eight − eight =

%d blogcu bunu beğendi: