BELA ÇİÇEĞİ

Yazar ATTİLA İLHAN

Alsancak garı’na devrildiler 
Gece garın saati bela çiçeği 
Hiçbir şeyin farkında değildiler 
Kalleş bir titreme aldı erkeği 
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler 
Çantasını karısı taşıyordu

Hiç kimse tanımıyordu kimdiler 
Gece garın saati bela çiçeği 
Üçüncü mevki bir vagona bindiler 
Anlaşıldı erkeğin gideceği 
Bir şeyden vazgeçmiş gibiydiler 
Bir türlü karısına bakamıyordu

Ayaküstü birer bafra içtiler 
Gece garın saati bela çiçeği 
Şimdiden bir yalnızlık içindeydiler 
Karanlık gelmişi geleceği 
Birdenbire sapsarı kesildiler 
Vagonlar usul usul kımıldıyordu

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

fifteen − 3 =

%d blogcu bunu beğendi: