AYRILIĞIN İLANI

Yazar sinem
Birlikteydik seninle bir zamanlar.
Sonsuz kelimeler dökülüyordu dudaklarımızdan.
Söylemek istediğimiz gerçekler vardı birbirimize;
Ama sustuk konuşmadık…
Hiç bir cümle yetmiyordu bizi anlatmaya;
Bir istek vardı aklımızda ama söyleyemedik.
Çünkü açtık birbirimize ve yoksunduk.
Söylemeye çekiniyorduk söylemek istediklerimizi.
Fakat ne düşünürsek düşünelim alamıyorduk birbirimizden gözlerimizi.
Çünkü gözlerimiz gözlerimizin esiriydi.
Ve tutmak istiyordu ellerim ellerini, yüreğim yüreğine akmak istiyordu.
Ve biz hala susuyor konuşmuyorduk.
Dedim ya cümleler yetmiyordu bizi anlatmaya;
İçide bir çığlık kopuyordu haykırmak istiyordum sensiz geçen gecelere…
Şimdi ise bir sokak lambasının altındayım yanlız,soğuk ve ıssız
Elimde bir sigara var ve yanlızlığın şerefine kaldırdığım kadeğim.
Her sabah bir hüzün var içimde.
Yeni günün seni bana getireceği umuduyla bastırıyorum bu duyguyu.
Bir başıma değilim sensizlikten yanlızım.
Senin gidişin ateş gibi çöktü yüreğime.
Hiç bir yağmur yetmedi içimde ki hasret ateşini söndürmeye.
Gelemeyeceğinin her akşamında aslında doğduğunu hiç anlamadığım güneşle beraber bende battım..
Benim gecemde günümde karanlık şimdi.
Herkes sana benziyor, her gördüğüm sensin.
Sigaramın dumanındasın, attığım her adımda.
Gözlerini düşünüyorum bazen, her bakışında beni keşfedilmiş diyarlara götüren gözlerini.
Ellerini düşünüyorum, dokunduğumda beni tepeden tırnağa titreten ellerini.
Ve sesini düşünüyorum, konuştuğunda ılık bir rüzgar gibi içime işleyen sesini.
Ama şimdi yoksun…!
Ne ay uğruyor gecelerime, nede sana benzettiğim yıldızlar.
Bitmeyen geceler, huzursuz uykular, uyanmak istemediğim sabahlar bir birini kovalıyor.
Bir öyküsün sen artık hep yazılacak ama sonu hiç gelmicek bir öykü.
Şimdi yıllar yüzüme bir çok çizgi ekledi ama bir tek şey eksilmedi…
AYRILIĞIN İZİ…!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

19 + 8 =

%d blogcu bunu beğendi: