AYNI LAMBALAR

Yazar MURATHAN MUNGAN 

Kibritle oynarken yangın çıkaran sarsak yıllar 
Bir daha hiç geçit vermeyen veda sözleri 
Yılların sıradağlarında uzaklaştı bizden 
Yüreğimizden kopup giden ayrılık trenleri 
Biliyorum aynı lambaların aydınlattığı yalnızlıkta geçti 
Aldatılmış duygulardan ayrı ayrı geçerek vardığımız korunaklı siperler 
Senin içini ürperten geceleri ben duymadım mı içimde? 
Hayat herşeyi alır sanırken 
Oyunlarımızı ıslatan yağmurlarda kaldı 
Bir bizim icat ettiğimiz saatler 
İlk öğrenilen yalnızlık aslında geç keşfedilir 
Dalgın resimlerin derinleştirdiği mazi 
Gün gelip bütün zamanları ele geçirdiğinde 
Anlarsın başkalarına giden bizden çalınmış günler 
Ne zamandır buradayım 
Gel öp beni 
Neredeysen ve nasılsan önemi yok gel öp beni 
Suyunu,uykunu,azığını uzun tut gel öp beni 
Birbirimizi bağışlayacak,birbirimize yeni sözcükler bulacak, 
Ölmeden önce yeniden görüşüp konuşacak yaşa gelmedik mi? 
İkinci ufkun saatindeyiz şimdi 
Gözlerim trenlerde,gel öp beni.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

4 × three =

%d blogcu bunu beğendi: