ATEŞTEN GELEN FERYAT

Yazar veysel
Bir güneş doğmuştu baktığım tepelerin ardından
her yeni doğan çoçukta bir can verirdim onun uğruna
ben canı verirdimde onun uğruna o kıyamazdı bir kelebeğin kanadına
sonra uçup gitti turnalara sordum güldü geçti ağaçlara sordum yaprak döktü
ve bir mumun son damlasında beni o görmek istemediği mezara gömdü
şimdi hırçınlaşan kır atlar gibi dolu dizgin yürüyorum bu yolda ve bundan sonra onun uğrunda ne bir kelebeği nede bir çiçeği incittim,ben kimseye değil ateşten gelen feryada yenildim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

4 × 4 =

%d blogcu bunu beğendi: