ACIMASIZ HAYAT

Hayat ne acımasız tattırmadı huzuru
Sille daim ensemde en acı tokadını
Doğrultmaya kalkarken yaralı hayalleri
Yerlerden yere vurur bana reva bu mudur

İlk önce aşklarımı tek tek benden kopardı
Anam babam kardeşim topraklara yol aldı
Mapuslara düşürdü en güzel hayatımı
İllet olup yapıştı şifasını kaptırdı

Sekiz yıl mapusluktum onaltı senem vardı
Allah bana acıdı üste af da vurmaz mı
Sudan çıkmış balıktım herşeye yabancıydım
Vuruldum bir güzele artık yuva kurmuştum

Huzuru yakalarken mutluluk bulacakken
Yine yakamda çile rahat vermedi bize
Ailemi dağıttı el kadarcık yavrumu
Ona bile doymadan ciğerimi dağladı

Eşim ve ben kalmıştık bu yalancı dünyada
Öyle bir bağlanmıştık kimse ayıramazdı
Kahpe felek ayırdı veremli kadın yaptı
Üç beş ay böyle geçti dostlar hepsi yalandı

Kollarımda can verdi, ah! hayat arkadaşım
O da benden ayrıldı hayat bana tuzaktı
Ne günahım vardı ki beni benden kopardı
Artık hayat anlamsız bana bunu öğretti

Şimdi ne yapacağım hangi dalı tutarım
Nereye tutunduysam hepsi elimde kaldı
Yaşamak bana haram gerçek olan bu vardı
Hangi değer uğruna kalmalıyım hayatta

En sonunda kafama sıkacağım galiba
Bu olsa yapmam gerek doğru bildiğim gerçek
Herşey hatırlatıyor bütün kaybettiğimi
Artık kaybolmalıyım sıra bana gelmişti

Tüm sevdiğim dostlarım anam bacım kardaşım
Heba olan yıllarım dört aylık masum oğlum
Sevmiş olduğum kadın yıkılan mutluluğum
Görmüş olduğum rüya yaşattığım düşlerim

Hepsi toprak yoluna gidiyor en sonunda
Elimde bir tabanca sıkıyorum kafama
Yok oldu işte herşey kına yak kancık dünya
Alayına elveda dönmem artık bir daha

 

Sadık Yahşi

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: