Nefretim sana…

beni güvenimle cezalandırma…!!!bütün geçmişimi bilmeni istiyorum çünkü bütün geleceğim senin…hangi vaatler aklını çalıyor senin güzel sevgilim?göremiyorsun hayatın yan anlamlarını,mecazi aşklara alışmışsın sen mecazi yaşamın gibi…
   parapsikolojik çelişkilerimin içinde savrulurken gözbebeklerinin içinde eriyip bitiyorum.bilemezsin bunları gösteremem sana!zaten film değil ki bu arka planı yok benim hayatımın.tek ve red söylemler üretip bunları yaşıyorum ben.beni anlamak isteseydin eğer gözlerimin içine bakman yeterli olurdu senin için.maskem kalın olsada gözlerimi maskelemedim ki ben!onlar hep gözüküyordu.her şeyi görüyordu onlar!onlara bakman yeterliydi.derinliklerimdeki meydan savaşında tek başıma baş rol oyuncusuydum.savunduğum sendin…savaşın amacı sendin…senin için savaşıyordum…ben beni öldürüyordum…verdiğim bütün çetin savaşlar senin adınaydı.bundan önce olduğu gibi olmasını istemiyordum.  o beyin damarlarımda akan şizofrenik paradoks düşüncelerimin seninle bir köşede sevgilim…hep birşeyler farklıydı farklı olan her neyse…   nasıl olsa anlamayacaksın yine beni,zaten şu an sana yazmıyorum ki bu satırları sana anlatmıyorum ki ben… sadece ruhumun karanlık koridorlarınsa bir gezintideyim.her gece mezarıma gelip sabah güneş açtığında üzerimdeki ölü toprağını silkeleyip atıyorum.musalla taşımda adım yazılı ama kimse görmüyor.göremezler ki perde var gözlerinde.ama ateşe baktığımda bir sıvı,yol aldığım bu hayat yolunda öksüz ve yetim bıraktın ya sevgilim işte bu yüzden nefretim sana… 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: