Lambada Titreyen Alev Gibi Yüreğim…

Lambada Titreyen Alev Gibi Yüreğim… 
Gölgesinde Kalmışım Ateşlerin, İçten İçe Kavruluyorum!
Kocaman Bir Sensizlik, Hertarafı Senle Dolu Yalnızlık ve Bunları Süsleyen Çaresizlik!
Keşkeler Ardı Sıra, Onu Bırakmayan Pişmanlıklar da Duruyor Yanıbaşımda!
Şimdi Acılar İçinde Küçülmekteyim… 
Kendimi Unutmuş, Sensizliğin Kavgasındayım!
Odamın İçi “Neden”lerle Dolu!
Neden Girdin Benliğime? 
Şimde Neden Yoksun?
Neden Sevdim Seni? 
Neden Benim Değilsin?
Neden Dokunamadığımsın?
Neden Ulaşamadığımsın?
Neden Teninin Kokusunu Hissedemediğim, Hissedenleri Kıskandığımsın!
Bu İçimdeki Ateş Ne Zaman Dinecek?
Bu Yangınlar, Bu Acılar Ne Zaman Son Bulacak!
Ben Garip, Gece Garip!
Üşüyorum!
Susuyorum, Sustukça Kıyametim Oluyorsun!
Sende Bitiyor Sonum Görmüyorsun…!
Kelimeler Boğazımda Düğüm, Çözülmüyorsun! 
Ne Yazsam, Ne Söylesem Anlamıyorsun… 
Anlamıyorsun… 
Anlamıyorsun…!!!
Kaçıncı Gece Bu Gelmeni Bekleyerek Geçirdiğim? 
Kaçıncı Gece Du’alar Edip El Açarak Yalvardığım? 
Kaçıncı Gece Yalnızlığımı Kovalayıp Hayaline Sarıldığım? 
Kaçıncı Gece Üşüyen Yanımı Sevdanla Isıttığım?
Kaçıncı Gece Bu Uykulara Darılıp Anılarla Dertleştiğim? 
Kaçıncı Gece Yokluğunda Kaybolup Sensizlikte Boğulduğum? 
Kaçıncı Gece Tarih, Saat, Zaman Kavramını Yitirdiğim? 
Kaçıncı Gece Gelirsin Diye Yüreğimin Kapısını Aralık Bıraktığım?
Acaba Gerçekten Bu Kadar İmkansız mısın Benim için? 
Benim misin Değil misin Ben Bile Bilmiyorum Artık…
Her Şeyime, Hayalime, Umuduma Dokunmaya Korkuyorum… 
Dokunsam da Mesafeler Var Sanki Arada…
Tenine Dokunsam da Kalbine Dokunamıyorum Sanki… 
Sensizliği Düşünmek Bile Nasıl Yakıyor Kalbimi Bilsen… 
Sensizliğin Korkusuyla Yaşamanın Verdiği Acıyı Bir Bilsen…
Seni Seninle Yaşamak Varken Sensizliğin Ertesindeyim…
Çaresizliğime Anlattım Seni Biraz Mahçup Gözlerle, Biraz Yalnızlığımı Katarak Sevgime ve Biraz da Sana Olan Kırgınlığımı Katık Ederek Anlattım Seni…
Belki Yaşananların İzleri Var Hala Yüreğimde, Belki de Yaşayamadıklarımın Burukluğu… 
Her Ne Olursa Olsun Bir Yerlerde Varsın Biliyorum ve Hissediyorum…
Vazgeçilmiyor İşte Sevgili!
Seni Yüreğimin Bir Yerlerinde Yaşattığımı Bil… 
Sevgime Sahip Çıkamadın Ama N’olur Çok Ama Çok Sevildiğini Bil…
Şair Bensem Şiirim Sensin… 
Deli Bensem Zincirim Sensin… 
Ben Hala Yaşıyorsam Sebebi Sensin…!!!!
Adımı Söylemeni Sevdiğim Kadar Seviyorum Seni… 
Sana Olan Amansız Sevdayı Seviyorum… 
Seni Özlemeyi Seviyorum…
Adını Dağa Haykıracak Kadar… 
Sana Özenle Seçilmiş Kelimelerden Şiir Yazacak Kadar Seviyorum…
Gece Uyumak ve Güne Uyanmak Gibi… 
Seni Özlemek ve Hasret Duymak Gibi Seviyorum Seni…
Seni Sevmeyi Seviyorum ve Seni Seviyorum Sevebildiğim Kadar…!!!
Özlemim Haddini Aşmış….
An’ımda da Sen Sadece Sen… 
Herşeye Rağmen Herşey’imde Sen… 
Adımlara Takılan Hüzünlerimde Hep Sen Varsın…
İçin İçin Sana Kanıyorum….
Gözlerimden Kan Damlıyor… 
Sensizliğin Sesini Dinlerken Sesim Haykırış Oluyor Yokluğunda…
Sana Gölge Olan Bir Şehirde, Kendime Asla Güneş Bulamayan Bir Meçhulü Oynuyorum…
Düşlerimizden Arda Kalanlarla Bir Çocuk Gibi Kendi Kendimi Avutuyorum… 
Sen Benden Uzaklaştıkça, Ben Sana O Kadar Yakınlaşıyorum…
Göz Kapaklarım Geceye Yenik Düşüyor Ama Yüreğim Hala Seni Düşünüyor İşte!
Biliyor musun? Ben Hiç Bu Kadar Özlemedim Seni…
Ben Hiç Bu Kadar Sevmedim Biliyor musun? 
Hiç Bu Kadar Ağlayıp Sızlamadım…
Hiç Kimseye Anlatacak Kelimem Yok Bu Aşk’ı… 
Hiç Gücüm de Yok Biliyor musun? 
Seni Sevmekten Başka Hiçbir Şeye Gücüm Yok…!
Öyle Özledim ki Seni… 
Öyle Özlem Duyuyorum ki Sana, Ben Hiç Böyle Olmadım…
Ve Biliyor musun Sen Hiç Böyle Sevilmedin…!
Sevgi Kelimesini Başka Hiç Kimse İçin Böyle İçten, Böyle Kalbim Delicesine Çarparak Sarfetmedim…
Kırgınım! 
Kendine Öncelik Tanıyıp Beni ve Hayallerimi Sonsuza Dek Ertelemek Zorunda Bıraktığın İçin Kırgınım…
Beynim Karmakarışık… 
Suskunum Şimdi, Kelimeler Dökülmüyor Dudaklarımdan… 
Ellerim Titriyor…
Yüreğim Bedenimden Fırlayacak Gibi…
Hükmedemiyorum Bedenime…
Gözyaşlarım Dökülürken, Tutamıyorum Damlaları… 
Halim Perişan…
Yürüyorum Bir Meçhule, Bilinmezlerin Işığında Çıkış Arıyorum… 
Yönüm Ya Karanlık, Ya da Ben Karanlık Görüyorum… 
Aydınlığa Çıkaracak, Umutlar İçinde Bir Umut Arıyorum…
Ağlamaktan Gözyaşlarım Kurudu… 
Kalbimin Tam Orta Yerine Mızraklar Saplanıyor… 
Güneşin Doğup Batması Bende Burukluk Oluşturuyor…
Hangi Taze Meyvenin Dalından Tutunduysam Amansız ve Zamansız Rüzgarlar Kopardı Dalımdan…
Tutunamıyorum Ne Yüreğime Ne Sevdama, Sürekli Hazan Mevsimlerini Yaşıyorum…
Gözlerimi Kapatıyorum Dalıyorum Uzaklara… 
Bir Bir Yolları Tüketirken Ne Sevdalardan Geçiyorum Yaşanmış…
Ne Sevdaları Hissediyorum Yüreğimde… 
Duyuyorum Mecnun’un, Ferhat`ın Sevdasını….
Çiçeğin Suya Olan Sevgisini…
Ağaçların Bahar Sevdasını Hissediyorum Yüreğimde…
Beynim Karışık… 
Çıkmazlardayım… 
Karanlıklardayım… 
Sonu Olmayan Bir Yoldayım…!
Suç Olan Sevmekti Sevgili, Cezası İse Ayrılık! 
Seni Sevmek Bir İlkti…
Seni Yaşamak Bir İlkti…
Ve Seni Özlemek… 
İşte Bir ilk Daha; Seninle Ölmek…!
Ver Elini, Bir Son Daha, Darağacındayım…
Unutmayacağım Seni… 
Unutmayacağım ve Hayata İnat Ağlayacağım Sana… 
Seni Kalbimde Taşıyacağım, Yarınlarımda Saklayacağım…
Savrulup Gittiğinde Ömrüm, Son Nefesimde Sevni Sayıklayacağım… 
Unutmayacağım Seni…
Yıllar Bendeki Beni Çürütse de Ben Kalbimi Ayrı Tutacağım…
Çünkü Seni Taşıyacağım Orada…
Rüzgarlara İnat Güneşte Bakacağım Kalbimde ki Sana… 
Anılarımıza İnat Bu Günümde Hissedeceğim…
Aldığım Nefeste…
Sana Dokunamadığımda Kalbinin Atışlarını Duyacağım Kulaklarımda…
Sen Benden Uzaktasın Diye Ben Seni Unutmayacağım… 
Sen Bana Kavuşmanın İmkansızlığını Fısıldadıkça Ben Bu Fısıltına İnat Geleceğim Sana…
Geldiğim Gün Ölüm Olduğunda Yaşama İnat Ben Yeni Başlayacağım Doğmaya…!!!
Korkma! 
Bu İki Kişilik Öykünün Sonunda, Ölecek Olan Benim… 
Çünkü En Çok Ben Sevdim…
Ben Sevdim! 
Ben Sevdimmmm!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

5 × four =

%d blogcu bunu beğendi: