Kendime Mektup

Neler hissettin bilemem ama ben artık hissetmiyorum. Seni kırdığım için özür dilerim. Özür dilemekle geçmiyor biliyorum, o kırılan kalbin parçaları birleşmiyor. Sigara.. Sanki o çıkan duman acılarını götürüyor gibi bir huzuru oluyor. Jilet.. O akan kanla gidiyor sanki acılar. Ama götürmüyor, gitmiyor.

Hiçbir şey acıları götüremez, gitmez. Yaşadığın hergün birşeyler öğrenirsin. Ben birşeyler öğrenmiyorum artık ama.. Yaşadım hepsini teker teker, ağlaya ağlaya. Biliyorum, öğrendim. Yaşamıyorum ben. Tükendim. Yoruldum. Çıkmaz bir karanlıktayım. Bir aydınlığım yok şuanlık olmazda. İnsanlar nefreti öğretti bana. Kendilerinden nasıl nefret ettiriceklerini. Ama çok iyi başardılar. Öğrendim ki ağzına sıçarak nefret ettiriyormuşsun.

Bencil insan çok, yalan söyleyen insan çok, egosu tavan yapmış götü kalkık insan çok vs. Eğer bir gün olur da biri kalbini kırarsa sende onunkini kır. Çünkü sen tahta, cam değilsin önüne gelen kıramaz seni. Korkma. Kimse senin kalbin kadar masum olamaz. Emin ol.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: