|

Sevgiliye Mektuplar - 1-
Saçının telini dünyalara değişmem derdin ya ben kısacık kestirdim, o saçları
hem sen yoktun ki zaten kim okşayacaktı?
Evlenmedim, kızlarım oğullarım olmadı. Ama dünyadaki tüm kimsesiz çocukları
evlat edindim. Hepsinin saçlarında yıldızlar parladı, kaç doktor büyüttüm,
bir bilsen hepsi de çok başarılı ameliyatlar yaptı. Kim derdi ki gülüm bir
gün Leyla ünlü olacaktı, yayınevleri kitabını basacaktı, televizyonda
kanaldan kanala koşacaktı.
Kim derdi ki gülüm o sana tapan kız bir gün seni unutacaktı. O hani;
'ocağında ateş olsam yar yar
pencerende güneş olsam yar yar
bahçende gülün olsam yar yar
dalında bülbül olsam yar yar'
diyen kız seni unutacaktı. Hani o kız gülüm, hani o kız sana her şeyden
yakın olacaktı. Biliyor musun hep gülecek? Hep şiirden bahsedecek. Sen
bilmeyeceksin yaralarını belki kitabını okuyanlar da. O, hep güldüğü için
göğsünde kanamamış yaraları görmeyecekler sevgili.
O hayaller artık bize çok uzak sevgili, ben artık gece yatağında üşürken
sevgilisini düşünen o küçük kız değilim. Ben gece yatağında üşürken
elektrikli battaniyesinin fişini prize sokan kadınım. Ben hayallerimi
seninle kurdum, hayallerim kirlenmedi nereye gittiği belli olmayan
hayatlarda.
Evet sen hep vardın, yakındın. Evet beni bu gerçekleşmesi mümkün olmayan
hayaller ayakta tuttu. En güzel şiirlerimi seni değil ama hayalini düşünerek
yazdım. Ve ben seni değil gülüm, o hayali sevdim.
Bağışla sevdiğim şiirden başka bir şey gelmedi elimden karın gibi ikiz çocuk
veremedim sana, hem biliyorsun evlenseydik, bizim, iki oğlumuz, iki kızımız
olacaktı, kızımızın saçında yıldızlar parlayacaktı, her birinden aşıklar
dilek tutacaktı, onun adı bahar olacaktı, aynı aşkımız gibi. Küçük oğlumuz
ablasını kıskanacaktı. Büyük oğlumuz doktor olup, yaşlandığın zaman seni
katarak ameliyatı yapacaktı. Küçük kızımız doğduğunda benim göğsüm yara
olacak, sütüm akmayacaktı. Ama biz ona sevgimizi verecektik, mama yedirirken
ve hep ellerinden öpecektik yavrucağı.
Evet sevdiğim ben o, gerçekleşmesi mümkün olmayan hayali sevdim. Aynı
yalnızlığım gibi, çocuklarım gibi, şiirlerim gibi …
Ben senin hayalini sevdim sevgili
O HAYAL BANA HİÇ KAZIK ATMADI ÇÜNKÜ.
03.11.2004
Leyla Akgül
©yazgulu
« |