YER GÖK SEN KOKUYOR

Gittin gitmenin bedelini bana bırakarak gittin o sonsuz mavinin ulaşılmazlığına. Sırf beni unutmak için denizler aştın. Şimdi sen bilinmez diyarlarımın tek hâkimi. Gittin kokunu bana yeryüzüne gökyüzüne dağıtarak içime damıtarak gittin. Gündüzler bilmez belki ama geceler gitmenin kalmanın ne demek olduğunu.

Öldürdün içimdeki seni bilmeden. Ölümümüz bile sen kokuyor. Sen damarlarımdan iliklerime işleyen nerdesin diye beklemekten yoruldum. Bir gün dönerim dedin ardında umut kırıntıları bırakıp gittin.Aradan bunca zaman geçmesine rağmen gelmedin.Sen şimdi kendi karanlık girdabında kal.Ben senim sensizde yaşarım

ELCİN Cıran

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: