ben hiç sevmedim vedaları

Vedaları hiç sevmedim ben.. Helede zamansızsa..
Sevemedim hoşçakalı içten olsada..
Kendine iyi bak’lar acı geldi hep..
Özleyecek olmanın verdiği acı belkide..
Böyle zamanlarda hep kaçtım saklandım kendi saklı köşelerime..
…Mutlaka ararım sözleri vermekten birdahakine artık yalanları söylemekten..
Hep kaçtım bucak bucak..
Çünkü bildim her defasında.. Ararım diyenler aramadı, o bir dahakine hiç olmadı..
Arkada kalanlardaysa hep özlem vardı.. 
Ve bu kaçışlarıma inat umut biraz..
Belki birgün dilekleri..
Ama ben elimden geldiğince kaçtım bu umutlardan bu dileklerden..
Hepside özlemin tuzağıydı..
Gitmez dediklerim gitti döner dediklerimse hiç dönmedi..
İşte ben bu yüzden sevemedim vedaları.. 
Çünkü hep ben üstlendim acısını..

 alıntı…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: