Sakın öldüğümü söyleme anne

söyleme anne


Yıldız yıldı
z,
Göğümden kör kurşunlar yağıyor üzerime.
Kırılıyor içimdeki sevda parcacıkları.
Omuzlarımdan kanatlanıyor umutlar.
Bir ben kalıyorum,
Bir de dizleri topal yalnızlık..
Ve anne ,
Bulutlara yüreğimi yaslayıp
Kütük misali ağlamadığımı söyle..
Baharlara al al çicekler ektiğimi,
Ayazların koynuna yıldızları serdiğimi,
Söyle anne.

Kör karanlıklar devriliyor üzerime.
Gözlerimdeki ışığa kalın perdeler çekilip
Arsız dikenlere sürgün ediyorlar beni anne.
Bir ben gidiyorum kör uçurumlara,
Bir de eli kanlı cellat..
Ve anne,
Dizlerimden yavaş yavaş kanımın çekilip
Bir kar gibi güneşte erimediğimi söyle.
Güneşin tenine baharları giydirdiğimi,
Yolunu kaybetmiş martıları,
Gözlerimin denizlerde gezdirdiğimi,
Söyle anne..

Arsız dikenler sarılıyor tenime.
Sırtıma ayazların günahları yüklenip
Kimsesiz kıyılara göçüyorum anne.
Bir ben ağlıyorum halime,
Bir de sen…
Ve anne,
Son kez dualarına sarılıp
Ağlayan sesinle ölmediğimi söyle
Kuru toprakla yağmurların dansını izlediğimi,
Gözlerime sevdamın yazgısını gizlediğimi,
Söyle anne…

” Sakın öldüğümü söyleme anne..”

İsmail Sarıgene
Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir