Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim…

Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım

Asla keşkelerim olmadı

…Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım…

Karşıma bazen gerçek yüzler, bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım…

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim
Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim

Bazen çok kırıldım, bazen belkide kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim…
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim…

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belkide içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu
Ben aldanmadım. Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar

Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için!
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için!

Oysa ben hiç insan kaybetmedim
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar…

– Can Yücel

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

18 − eighteen =

%d blogcu bunu beğendi: