Ferman-ı aşk

 
Bismillahi Teala
Seni fikrime düşürenin adıyla

 

Bir kabe duasında gömülü buldum seni

Alıp yüreğime sürgün kılmak büyük çılgınlık

Bırakmak onmaz bi delilikti

Lakin gel gör ki düşlerime düşmeye gördün bir kere

Gözlerimde büyüyen yaşlarca büyüttüm seni

Bir nazenin yürek acisiydı aşk

Sükutumda çınladı sana yönelen bütün çağrılar

İçinde sen geçmeyen bütün kelimeler iğreti

İsmin geçmeyen bütün dualar ilahi huzurdan geri dönmeliydi

Hangi cümleye dokunsam seni bulmalıydım

Ve seni yirmidokuz harfe gizledim sevgili

Ama en çok bir uzun elif miktarı yumup gözlerimi

Bir ufak hemze

Başımla beraber

Seni ömrüme katana sükr ile

Bir sonsuz aşk ile

Bir hüzün mevsiminin kapısında

Ellerim ellerinden namahremce kaçarken

Yüreğim acizliğinin zerrelerince sana meftun

Elim gönlümde

Fikrimde bir tek sual

Visal ne vakit?

………

Gönlün ne zaman derse ki dem budur

Ne zaman düşerse gözlerimin nazarına varlığın

Ne vakit çekilirse aradan bütün günahlar ecramıyla

O ki bana bahardır

O ki bitimsiz bir rüya

Seni böylece hiç yüksünmeden

Bir ömür boyu bekled/r/im sevgili

Rehnüma Neval

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı buraya girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir