Üzgünüm Baba

üzgünüm baba… 
hayatımda ilk defa birini 
yüreğimde seninle aynı yere koydum 
o da senin gibi seviyor zannetim 
sevgime karşılık verir diye bekledim 
ama senin gibi sevmedi baba…

üzgünüm baba… 
hayatımda ilk defa birini 
seninle aynı terazinin bir kefesine koydum 
belki o da senin gibi ağır basar zannettim 
ama senden hafif geldi baba…

üzgünüm baba… 
hayatımda ilk defa birini 
seni sevdiğim kadar çok sevdim 
ama senin sevgin bölünmezmiş 
gözüm körmüş farkedemedim 
ama gözümü açtım baba…

üzgünüm baba… 
hayatımda ilk defa biri 
senden başka biri bana ‘canım’ dedi 
onun canım deyişini senin ağzından çıktığı gibi 
değerli ve önemli zannettim 
ama o herkese canım dermiş

geç anladım her şeyi çok geç anladım baba 
anladım ki baba senin kadar beni kimse sevmemiş

tövbe ettim, yemin ettim baba… 
bundan sonra ‘delikanlı’ olmayacak hayatımda

keşke yanımda olsan baba… 
keşke bana ‘canım’ desen… 
bende delikanlı’nın ‘canım’ demesine aldanmasam. 
bütün şiirlerimi bir tek sana yazsam 
başımı dizlerine koyup ağlasam

Tülay Sustam

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: