Deprem

Gürültü kopar uzaktan, 
Sular fışkırır topraktan.
İnsanlar yolu bulamaz, 
Oluşan bir karanlıktan…

Bu bir depremin sesidir.
Bir canavar nefesidir… 
Karanlık kaplar her yeri. 
Bilmem kentin neresidir?

Anne ağlar, yavrum diye, 
Çocuk ağlar, annem diye. 
İnsanların hepsi şaşkın… 
Bakamazsın bu sahneye.

Elimizden bir şey gelmez, 
Bu felâket hiç sevilmez. 
Bu sarsıntı yer küreden…
Daha önceden bilinmez.

Sağlam temel sağlam evler, 
Sözüm size mimar beyler. 
Sağlam yapın her binayı!
Yıkılmasın kentler, köyler!

Halkım hiç acı çekmesin, 
Artık gözyaşı dökmesin! 
Sağlam yapın her binayı, 
Deprem bize kükremesin!

Çok üzgünüm acılardan, 
Kurtulalım sancılardan… 
Çığlıklara dönüp bakın,
Ders alalım buncalardan.

İbrahim ŞİMŞEK

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: