Denizi Özleyen Çocuklar

Bahar sabahlarında bir, iki, üç, beş, on,
Altın rengi başları altın bir madalyon,
Göğüslerini yelken gibi gere gere

Ve kollarını doğan güne açarak
Büyük su’yu özleyen çocuklar, yalnayak
Koşarlar dalgaların koşuştuğu yere.

Bu bahar toplayınca son güllerimizi,
Coşalım, coşalım, coşalım! Ve rüzgar
Gibi denize doğru koşalım, çocuklar!
Umut en güzeliyse dünyalarımızın,
Sen cennetine değin rüyalarımızın
Şahlanan bir at gibi sürelim denizi…

Ve denizde bir temiz yıldızlı gökyüzü,
Büyük su’yu özleyen çocukların yüzü.

Ahmet Muhip DRANAS

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: