Çocuk Marşı2

Kapı önünde Ayşe, 
Hanım hanımcık iş gördü, 
Sonunda kendine göre 
Bir yuva kurdu.

İlk ben oldum misafiri, 
Güle güle otur’a gittim. 
Bir yüksük-fincanda getirdiği 
Hayal kahveyi içtim.

Kibrit kutusu şeklinde 
Oturmuştuk bahçeye karşı. 
Ortada hokkadan bir masa, 
Üstünde örtü yerine yaldızlı çikolata kağıtları.

Gözüm gazoz kapaklarına gitti, 
Sorup öğrendim; Kapkacakmış. 
Toplamış sokaktan ucu yanmış kibritleri: 
Bu kış odun yakacakmış.

Yangın yeri bir arsadan bulduğu 
Cam kırıkları; Para. 
Ev çevirmek kolay, diyordu, 
İş tutumlu olmakta. Ayşe’yi o anda görmeliydiniz!

Eski kadınların kanıyla evcimen 
Sisli geleceklere hazırlık 
Çıkmış çocuk varlığından 
Zamanların ötesine tertemiz.

Ayşe’m gibi, dünyada, 
Ayşe’ler dolu. 
Hepsi “evcik” oynar 
Öteden beri.

Ayşe’ler büyür, 
Günün birinde 
Oyun-ev’leri 
Sahici olur.

Ama hepsinin mi? 
Hepsinin değil.

Ayşe’lerin kimisi 
Yuvadan evden yoksun 
Sert rüzgarlar önünde 
Güz yaprakları gibi 
Boşluklara savrulur.

Behçet NECATİGİL 

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir