Baba Diyordu Baba..

Unuttum sanma seni, her duada adın var; 
Dün oğlum, babasına, “baba” diyordu Baba! .. 
Duvardaki resimde, bakışın var, yâdın var; 
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sarılırken oğluma, aklıma geliyorsun; 
Gözlerimde yaş olup, sinemi deliyorsun; 
Özlemez olurmuyum, özledim, biliyorsun; 
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

“Baba” diyen kim varsa, gördüğümde ağlayıp; 
Başa geldi ayrılık, karaları bağlayıp; 
Sensiz olan gönlümü, yokluğunla dağlayıp; 
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Sen bulunmaz efsane, sen gönlümün sultanı; 
Sen şu fâni dünyada, ömrümün tutar yanı; 
Senden bir emanettir, taşıyorken bu canı; 
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Gidişin, emânetin, teslimiyet vaktiydi; 
Gidişin, Yaradan’ın “tamam” diyen aktiydi; 
En büyük mirasındı, ak alnımın naktiydi; 
Ciğerimden can koptu, “baba” diyordu Baba! ..

Ali Altınlı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: