Atatürk’ün Dağı Can oluğundan kan akıttım sulara

Atatürk’ün Dağı Can oluğundan kan akıttım sulara
Yeşersin yazdan önce Uyansın kuşlardan önce
Açılsın yarılan iri bir nar gibi toprağım
Bir kucakta büyüsün Bir memeden emsin çocuklar

Atatürk’ün Dağı Can oluğundan kan akıttım sulara
Yeşersin yazdan önce Uyansın kuşlardan önce
Açılsın yarılan iri bir nar gibi toprağım
Bir kucakta büyüsün Bir memeden emsin çocuklar
Bir beşikte söylesin ninnilerini çağım
Yağmur güler yerler yeşil Tomurursan sevgi tomur
Yeşil ekinlere toprağım deşil Bir yonga da canımdan al
Onar savaşta yıkılmış evleri Isıtsın ateşten donanları kucağım
Mor menevişi gördün mü Van’dan İzmir’e
Bilir misin kokusunu vargit çiçeklerinin yaylada
Nasıl kıvrılır eğreltiler güzün sararır
Öksüz çocuklara döner kızılağaç dalları
Geyikler iner kuytulara titrek Sarıdan söylenir günlerin türküsü
Karanlık uzar aydınlık kısalır Orda yüce bir ışıldağım
Yaşarmış gözleri yurdumun
Bıçak saplamış yüreğine koynunda büyüyenler
Kurşun yemiş ekmek yedirdiklerinden
Baktım bulutlar üstünden Edirne’den Ağrı’ya
Can uğruna can verdim Kan yoluna kan döktüm
Yakınlara yakın uzaklara uzağım
Ben Hitit Ben Urartu Ben Likya Ben Frigya
Çağların eskisinden en yenisine
Bütün sevecen yürekleri birbirine
Bağsız bağlayan bağım Ben
Anadolu kokuşlu bir mavide tüten
Geçmişten geleceğe Kara, yağmura, yele sıcak
Büyüyen bir ocağım Ben doruklarında güneşin dinlendiği
Eteklerinde korkak kurtlar çakallar uluyan
Dağlar üstünde bir dağım

İsmet Zeki Eyüboğlu

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir