Anacığım

—Anneme ve bütün annelere— 
Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 
Kaç geceler bana ninni söylerdi 
Hasta olunca oydu başucumda bekleyen 
Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim, hemen 
Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 
Uzun kış geceleri masal masaldı 
Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar 
Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar 
Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 
Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı 
Akşam biraz geciksem yollara düşerdi 
Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme» derdi. 
Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl 
Bilirim yine kalbinde yerim anacığım 
Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan 
Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan 
Vefalı ellerinden öperim anacığım.

Ümit Yaşar oğuzcan

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: