Afacan

Ben küçükken 
Ele avuca sığmayan 
Afacan bir çocukmuşum 
Mantar tabancamla pat pat 
Gök gürültüsünü topa tutmuşum 
Gökyüzünü sürmek için 
Bulutları çifte koşmuşum

Eğirmişim bulutları 
İplik yapmışım renk renk 
Yıldızlara çorap mendil 
Aydede’ye kazak örmüşüm 
Dönme öğretmişim dünyaya 
Hem dünyayı hem kendimi 
Boşu boşuna yormuşum

Afacan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: